کد کالا یا متن را بنویسید و نوع بارکد را انتخاب کنید؛ بارکد همان لحظه ساخته می‌شود و SVG یا PNG آن را می‌گیرید. در EAN-13 کافی است ۱۲ رقم را بنویسید: رقم سیزدهم، رقم کنترل، خودکار حساب می‌شود؛ مثلاً 978030640615 با رقم کنترل ۷ می‌شود 9780306406157.
رقم‌های فرد (اول، سوم، …، یازدهم) را با هم و رقم‌های زوج (دوم، چهارم، …، دوازدهم) را با هم جمع کنید. جمع زوج‌ها را در ۳ ضرب کنید و با جمع فردها جمع بزنید. رقم کنترل عددی است که این جمع را به مضرب بعدی ۱۰ می‌رساند. برای 978030640615:
27 + 3 × 22 = 93، و تا مضرب بعدی ده 100 − 93 = 7؛ پس رقم کنترل ۷ است. در اکسل برای ۱۲ رقم در A2: =MOD(10-MOD(SUMPRODUCT(MID(A2,ROW($1:$12),1)*(1+2*MOD(ROW($1:$12)+1,2))),10),10)
EAN-13 بارکد استاندارد کالا در فروشگاه است: همیشه ۱۳ رقم، و شماره‌اش را سازمان GS1 به تولیدکننده می‌دهد؛ کالای ایرانی با پیشوند ۶۲۶ شروع می‌شود. برای فروش در فروشگاه‌های زنجیره‌ای باید شمارهٔ ثبت‌شدهٔ خودتان را بگیرید؛ بارکدی که این‌جا با عدد دلخواه می‌سازید فقط برای آزمایش و کاربرد داخلی است.
Code 128 هر متن انگلیسی و رقم را می‌پذیرد و برای کد انبار، برچسب اموال و شمارهٔ سفارش مناسب است. ابزار رشته‌های بلند رقم را در زیرمجموعهٔ C، دو رقم در هر نماد، می‌نویسد تا بارکد کوتاه‌تر شود: ABC123456 در ۱۰ نماد جا می‌شود.
نه؛ Code 128 فقط نویسه‌های ASCII (حروف و رقم و نشانه‌های انگلیسی) را دارد و EAN-13 فقط رقم. برای متن فارسی از کیوآر کد استفاده کنید.
بله، بارکد استاندارد است و هر بارکدخوانی آن را می‌خواند؛ اما صندوق فروشگاه کالا را فقط وقتی می‌شناسد که شماره‌اش در سامانهٔ خودش ثبت شده باشد.
PNG با عرض زیاد ذخیره می‌شود؛ برای چاپ، SVG را بگیرید تا در هر اندازه‌ای تیز بماند. حاشیهٔ سفید دو طرف بارکد را نبرید؛ بارکدخوان به آن نیاز دارد.